Adına bin mana eklenen gece
Bin aylık hayırla denklenen gece
Sıyamla,kıyamla, beklenen gece.
Sende indi, bize Hazreti Kuran.
Ağardı ufkumuz, dağıldı duman.
Hem zarf oldun, ve hem mazruf, ne taht bu.
“Zikr” içinde, meth olunmak, ne baht bu.
Mustafa’nın hürmetine, bir ahd bu.
Bil “Kadr”ini, ol pür safa, her zaman.
Aksi halde, hallerimiz pek yaman.
Gelişinle nurlar parlar, yoğunur.
Yol gözleyen yaşlı gözler avunur.
Rahman’dan bizlere armağan, onur,
Ğufran mevsimisin, etmeyiz güman.
Biliriz “Kadr”in, kıymetin heman.
Kam alırlar senden yer, gök, felekler.
Emr-i Hakk’la iner, ruh ve melekler.
Kabul olur, dua, niyaz, dilekler.
Sana ermek, ne haz, ne baht, el-eman,
Kurtulur, umudun Mevla’dan uman.
Kalplerimiz cilalanır, aklanır.
Gönüllerden günah kiri paklanır.
Bir ömürlük ecir, bunda saklanır.
Feyizli Kandil’dir, “Fecr” e dek yanan.
Pervaz etsin O’nda Hakk’a dayanan.
Sağnak gibi iner, Rabb’in rahmeti.
Süpürür, kederi, ye’si, zahmeti.
Seher yeli, siler, atar zulmeti.
Ayrılır, bu demde, taneyle saman.
Afvedilir, bunda Gaffar’ı anan.
Ta derundan yanıp, secdeye varın.
Hulus-i kalp ile Hakk’a yalvarın.
Firdevs-i Âla’dır, yeriniz yarın.İ
ihya eyle O’nu, erdiğin zaman.
Say kendini, gaza eden kahraman
İmran HOCA sen de, gafletten uyan.
Şol dağlar misali, günahına yan.
Menzile eremez bunda uyuyan.
Şafağa dek, selamettir, asuman.
Masiva’dan geç Mavera’yı an.
