Çağladı dağlardan nice berrak su
Hayata can verir olur coşkusu
Kerbelâ çölünde sustu duygusu
Bir yudum su için yandı Hüseyin
Zemzem’den süzülen rahmetti suyun
Gönüller diriltti her damla huyun
Lakin Kerbelâ’da kuruldu oyun
Susuzluk bağrında kaldı Hüseyin
Fırat akıyordu yanı başında
Merhamet kurumuş zalim düşünde
Bir ümmet ağlıyor asır peşinde
Çöllerde yetimce kaldı Hüseyin
Su bazen rahmettir bazen de hicran
Bir damla uğruna döküldü al kan
Kerbelâ’dan ders alır bütün cihan
Adalet yolunda soldu Hüseyin
Ferda der ki damla su içsen dahi
Hatırla Kerbelâ çölünde ahı
Mazluma yetişen iyilik şahı
Su gibi aziz ol der Hz. Hüseyin
